![Relaties](https://static.ouders.nl/uploads/forums/2021/7/relaties_fb0dad-750x300.jpg)
![Relaties](https://static.ouders.nl/uploads/forums/2021/7/relaties_fb0dad-750x200.jpg)
Relaties
![Moonglade](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/5b198949309f3b85bd654cf72c8f1869-50x50.jpg)
Moonglade
25-01-2023 om 18:02
Relatie ten einde? Hoe kijken jullie er tegenaan?
Hallo allemaal 👋
Allereerst wil ik je bedanken dat je dit wilt lezen en helemaal als je besluit om te reageren! Ik denk dat ik een beetje in de knoop zit tussen het emotionele en het rationele, ik verwacht niet dat de knoop direct weg zal gaan, maar als het een iets 'losser' knoopje wordt zou dat erg veel voor mij betekenen. Verder vind ik het wel lastig om dit zo op het internet te gooien, maar het van me afschrijven zal wellicht al veel doen. Ik hoop dat het niet teveel tekst zal zijn en de letters op den duur gezellig gaan dansen (geef het anders gerust aan!)
Oké, de situatieschets. Ik ben een man, jongen of opa (kies de juiste benaming) van 31 lentes en ik heb een vriendin van 29 jaar. Vooral de term ‘opa’ komt vaak terug, aangezien ik op latere leeftijd weer de schoolbanken in ben gedoken en vaak de oudste ben. Helaas was mijn thuissituatie vroeger dermate gevaarlijk dat ik noodgedwongen uit huis moest. Mijn vader is gediagnostiseerd met narcisme wat zich vooral richting mij uitte in de vorm van dagenlang negeren of juist fysiek geweld. Toen ik uit huis moest, direct na de middelbare school, heb ik geld gespaard zodat ik dit kon investeren in een opleiding. Na dat diploma besloot ik verder te studeren waarbij ik nu (eindelijk) bezig ben met afstuderen.
Mijn vriendin heeft helaas een gelijkwaardige thuissituatie meegemaakt, maar dan met haar moeder. Haar moeder was gediagnostiseerd met borderline en op 20-jarige leeftijd heeft mijn vriendin deze diagnose óók gekregen. Toen wij elkaar leerden kennen (3 jaar terug) vertelde ze dit direct, ik schrok ervan maar vond het knap dat ze zich zo kwetsbaar durfde te tonen! Ik kwam erachter dat als minimaal 5 van de 9 criteria voldoen, dat je de diagnose borderline krijgt, wat op mij aangaf dat er dus een zeer grote spreiding is tussen de uitwerking van borderline als de criteria zo divers kunnen zijn. Uiteraard zijn er ook, zeker qua gevoel denk ik, veel overeenkomsten juist. Zoals de emotionele pieken en schommelingen. Ik wilde er altijd open-minded in blijven staan, ik zag haar juist als het mooie meisje die emotionele instabiliteit ervaarde vanwege haar verleden. Ze communiceerde er duidelijk over, gaf aan wat ze voelde, hoe ik ermee om kon gaan. Dat was erg fijn, zodat ik haar beter kon begrijpen, wist waar ik aan toe was en ik haar kon geven waar ze behoefte aan had 🙂 (hé er zijn zelfs smileys, tof!)
We groeiden steeds dichter naar elkaar toe, hoewel de rode draad van borderline zichtbaar werd: ze vond het erg lastig vond zich te binden. Hier communiceerde ze altijd heel eerlijk over, waardoor ik het geduld kon opbrengen. Het duurde bijna een jaar voordat we eindelijk onze relatie uitspraken! Als jullie een man, jongen of opa op een wolkje voorbij zagen komen, grote kans dat ik dat was 😉 En naast een relatie voelde het alsof we ook elkaars beste maatjes waren. Toch waren er enkele dingen die ik soms lastig vond: ze toonde weinig interesse en kwam met momenten egocentrisch over. Naast dat kan ik 20 prachtige kanten van haar noemen, waardoor ik het aangaf maar me er niet druk over maakte.
Omdat ze emotioneel instabiel kan zijn, waren er momenten dat ze me plotseling belde. Ik paste mijn planning aan en ging diezelfde dag naar haar toe als ze dat graag wilde. Ik heb haar geholpen met haar financiële problemen, nieuw werk zoeken, het bijhouden van haar huishouden, ze heeft mijn connecties mogen gebruiken om zichzelf te promoten en meermaals per week stuurde ik een ‘slaap lekker’ berichtje. Naast beste maatjes voelde het ook als een team. Ik was gek op haar en vond het fijn dat ik haar kon helpen. Ook gaf ik regelmatig kleine cadeautjes, hoewel ze dat nooit terug deed. Mogelijk was dat al een signaal? Maar ze hielp mij ook, vooral emotioneel, ze leek me altijd erg goed te begrijpen en ik vond ons contact fijn. Ze gaf aan dat ze het gevoel had dat ze zich vooral aan mij optrok, dat ik haar veelal hielp in plaats van andersom. Dat was geen probleem voor mij, ik ging er vanuit dat als er iets met mij was, dat ze dan ook klaar zou staan voor mij. Toch?Â
Maar het viel me op dat het gebrek aan interesse en haar egocentrische gedrag met de tijd groter werd, in zo’n mate dat ik het duidelijker begon aan te geven. Hoewel ze het bevestigde en ze me leek te begrijpen, bleef de uitwerking in haar gedrag uit. Ik moest haar voortaan onderbreken als ik zelf iets wilde zeggen en wanneer ik iets vertelde voelde het steeds meer alsof het een pauze was, waarna zijzelf doodleuk verder begon te ratelen, alsof ik niets had gezegd. Daarbij heeft ze geen idee wat ik op mijn afstudeerstage doe, terwijl ik daar al een halfjaar zit. Ze hoeft uiteraard niet ieder detail te weten / vragen, maar ooit eens vragen hoe het gaat of wat ik daar zoal uitspook is hoop ik niet teveel gevraagd? Maar dat bleek wel het geval te zijn helaas. Dit heb ik meermaals tegen haar gezegd, uiteraard face to face. Ik schreef ook regelmatig gedichtjes voor haar waar ik het op een laagdrempelige manier benoemde en soms ook via whatsapp. Ik denk dat ik het één keer per maand aangaf, omdat ik ook niet opdringerig over wil komen.
We gaan steeds meer richting het heden: oud en nieuw hadden we ook samen doorgebracht. En misschien was het omdat ik er erg naar uitkeek en daardoor hoge verwachtingen had ofzo? Want het viel heel erg tegen. Ik had het gevoel de hele dag op eieren te lopen en ze ieder moment als een bom kon ontploffen. Ik vroeg of er iets was, waarna ik een snauwende reactie terugkreeg. Er was dus iets, maar ze leek er niet over te willen praten. Terwijl onze communicatie altijd een van onze sterke kanten van de relatie was… Toch wilde ik er voor haar zijn, maar ook mijn gevoel uiten bij haar, waarna ik een email stuurde. In die email heb ik aangegeven dat ze de tijd en ruimte mag nemen die ze nodig heeft, maar dat ik zou willen dat ze wel blijft communiceren, wat uiteraard gerust op een lager pitje mag zijn als dat beter voelt voor haar. Met hier en daar een geintje of een leuke foto van ons om het laagdrempelig te houden. Ze gaf aan dat ze de email had gelezen, erop zou reageren, maar liever niet zou willen afspreken totdat zij het aangeeft dat het weer lukt voor haar.
Het gevolg was dat ik vrijwel niets meer van haar vernam. Na een week niets van haar gehoord te hebben gaf ik aan me zorgen te maken, dat ik het erg fijn zou vinden iets van haar te horen en hoop dat het iets beter gaat. Geen reactie. Weer een week later gaf ik aan of de mail verkeerd was overgekomen? Geen reactie. Vervolgens gaf ik aan dat ik hoopte voor het einde van de week iets van haar te vernemen, al was het een klein berichtje. En ook dat bleef uit. De 3e week gaf aan dat ik me echt zorgen maak en haar mis, dat ik het heel fijn zou vinden iets te vernemen doordat het al zo’n lange tijd geleden is. En weer niets. Hierop gaf ik aan dat ik negeren geen oplossing vind, dat ze in eerlijkheid alles mag zeggen, maar indien ze blijft negeren dat ik moet gaan nadenken over ons contact en dat ik me, naast zorgen maak, ook erg frustreer. Het laagdrempelige begint nu ook weg te gaan voor mij, het voelt zwaar en pijnlijk... Wellicht raad je al dat ook hierop geen reactie kwam. En dit is waar we nu zijn en het voelt alsof ik aan een dood paard aan het trekken ben.
Het doet me zeer dat we samen redelijk wat hebben gedeeld en dat het plots zo verloopt. Terwijl ik altijd voor haar klaar heb gestaan, word ik plots buitenspel gezet en genegeerd. Dit zorgt ervoor dat er bij mij vrij sterke emoties vrijkomen en ik weet niet goed waar ik wel of niet uitwerking aan zou moeten geven…
Ik zit erover te denken om - en wellicht ben ik ontzettend naïef… - een brief te schrijven met een ultimatum (2 weken nadat ik die brief heb geschreven bijvoorbeeld) om iets van haar te vernemen en dat haar gedrag hierin veranderd. Dat hoeft niet direct, als is het een plan van aanpak, dat de communicatie terugkomt zoals ie eerst ook was. En zo niet, dat ik dan mijn spullen zal ophalen bij haar en uit haar leven zal verdwijnen. Enerzijds voelt dat nogal dwingend. Allereerst verwacht ik niet, dat als ze op een laagdrempelige manier al niet reageert, dat ze op een dwingende manier al zeker niet zal reageren. Mijn gevoel overbrengen heb ik al zo vaak gedaan, hoewel het begrepen lijkt te worden, is er helaas nog geen enkele uitwerking aan gegeven. Maar een brief is een persoonlijke manier om te communiceren, waardoor dat me geschikt leek. Maar zou het überhaupt zin hebben en wat zou ik er dan in kunnen zetten?
Verder zit ik erover te denken om in de loop van volgende week naar haar werk te gaan (wat een openbare ruimte is), zodat ik haar in ieder geval kan spreken (haar thuis opzoeken vind ik niet fijn, omdat dat haar persoonlijke ruimte is en dat wil ik respecteren). Hoewel ik niet verwacht dat ze vanwege haar werk ruimte zal hebben om uitgebreid te reageren, zat ik namelijk over die brief te denken als allerlaatste poging zodat ik die dan aan haar kan geven. Vanzelfsprekend ben ik niet van plan om ruzie te maken of boos te worden. Ik wil op een lieve, eerlijke (en daarmee kwetsbare) manier aangeven wat dit met mij doet. Ik ben blij dat ik haar zo heb geholpen, maar dit voelt nu als een mes in mijn rug. En dat gevoel is verschrikkelijk 😟
Als je helemaal hier bent: nogmaals ontzettend bedankt voor het lezen! Mocht je wijsheden, adviezen of invalshoeken hebben, zou ik het erg op prijs stellen mocht je die willen delen! Ik ben het spoor bijster wat te doen, het voelt alsof ik aan een dood paard aan het trekken ben...
Moonglade
![Doemijdieglazenbol](https://static.ouders.nl/uploads/users/2021/7/1a0d84c33d4b5a18_06ea6d-50x50.jpg)
Doemijdieglazenbol
25-01-2023 om 18:20
sorry, je verhaal is echt te lang. Wat ik uit de eerste alinea’s haal is een borderliner met borderline gedrag en jij met een redderssyndroom. Het lijkt me voor jou het beste om energie te stoppen in waarom je je zo veilig voelt in zo’n onveilige, ongelijkwaardige relatie. Anders blijf je dit patroon herhalen. Met haar of met anderen. Je lijkt de oorzaak heel erg bij haar te leggen, maar jullie hebben samen deze relatie ontworpen en in stand gehouden. En na snel scannen lijk jij deze ook niet los te kunnen laten. Logisch, maar net zo ongezond als haar borderlinegedrag. En dat is helemaal niet vreemd of schaamtevol. Wel iets waar je aan kunt werken om gelukkiger en stabielere relaties aan te kunnen gaan in de toekomst.Â
Sterkte.Â
![Mischa83](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/61e5597b91a860138797dbd1f449a03f-50x50.jpg)
Mischa83
25-01-2023 om 18:20
Begrijp ik goed dat zij heeft aangegeven even geen contact te willen tot ze er aan toe is. Waarop jij vervolgens drie/vier keer contact opneemt, genegeerd wordt en dan naar haar werk wilt rijden? Niet doen hoor!!! Zwaar grensoverschrijdend mijns inziens.
Ik snap wel dat dit voor jou een klote situatie is. Vind het van haar ook niet netjes dat ze zo met je omgaat.
![RoodVruchtje](https://static.ouders.nl/uploads/users/2021/11/40ded91e6f2b7798_4783fd-50x50.jpg)
RoodVruchtje
25-01-2023 om 18:21
ik heb me door je verhaal heengeworsteld, maar met enige moeite eerlijk gezegd.
mijn 1e indruk: jij ziet en stelt jezelf op als haar ‘redder’ en hulpverlener, wil je dat voor de rest van je leven?
je hebt haar nu verschillende e-mails gestuurd en je zorgen geuit, zonder enige reactie vanuit haar kant. Nu wil je weer een brief schrijven, why? Je kunt ook gewoon bellen hè, is vrij normaal als je al 3 jaar een relatie hebt, ondanks dat de ander ruimte wilt?Â
DRAMA, dat is vooral wat er als 1e in mij opkomt na het lezen van dit verhaal!
![Doemijdieglazenbol](https://static.ouders.nl/uploads/users/2021/7/1a0d84c33d4b5a18_06ea6d-50x50.jpg)
Doemijdieglazenbol
25-01-2023 om 18:22
Mischa83 schreef op 25-01-2023 om 18:20:
Begrijp ik goed dat zij heeft aangegeven even geen contact te willen tot ze er aan toe is. Waarop jij vervolgens drie/vier keer contact opneemt, genegeerd wordt en dan naar haar werk wilt rijden? Niet doen hoor!!! Zwaar grensoverschrijdend mijns inziens.
ah, dat had ik nog gemist. Dat is ook borderlinegedrag namelijk. TO, echt, ga hiermee naar de huisarts, zoek online therapie, maar doe iets. Jullie gaan elkaar anders nog verder beschadigen.Â
![ShowyHummingbird30](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/b2c76d76c30e4860fdc9c1f9be275c5c-50x50.jpg)
ShowyHummingbird30
25-01-2023 om 18:22
Ik heb slechts een paar zinnen gelezen, maar sla aan op de zin dat je naar haar werk wilt gaan om haar te spreken. Niet Doen. Gewoon niet. Je gaat niet iemand onvoorbereid op zijn/haar werk opzoeken om over relatieproblemen te praten. Dat levert alleen maar heel veel meer ellende op.
![SuzyQFive](https://static.ouders.nl/uploads/users/2021/7/35fa4fee02bc4e22_f3ff82-50x50.jpg)
SuzyQFive
25-01-2023 om 18:24
Mijn zoon had ook een relatie met een borderliner en dit soort dingen waren schering en inslag. Zoon werd steeds minder zichzelf maar stond in haar dienst. Gelukkig is het al een poos uit en zoon zit weer lekker in zijn vel.Â
![MRI](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/7148c92b2754e3c3ef1fec70e660ff15-50x50.jpg)
MRI
25-01-2023 om 18:27
Hi wat rot voor je allemaal. My two cents: stop met deze vrouw en ga volledig no contact. Dus: geen contact opnemen, zeker geen brief schrijven of op haar werk langs gaan maar hoogstens een bericht sturen dat je er verder vanaf ziet en geen contact meer wil. En haar dan overal op blokkeren. Het zal onwijs pijn doen maar ik denk dat je anders door de jaren heen veel meer pijn gaat krijgen. Bedenk dat borderline op de narcisme schaal zit. De kans is dus groot dat je in oude gedragspatronen uit je jeugd vervalt met haar. En ik vind haar gedrag er ook naar.Â
Misschien kun je hier eens naar luisteren:
![LostJellyfish83](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/8fc6cff74263031399827061f03d24c2-50x50.jpg)
LostJellyfish83
25-01-2023 om 18:55
Wat ik denk: je bent inderdaad absoluut aan een dood paard aan het trekken en daar zou je mee moeten stoppen.Â
Je blijft contact zoeken, zij reageert niet. Hoe duidelijk wil je het hebben? Laat haar gaan.Â
![Moonglade](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/5b198949309f3b85bd654cf72c8f1869-50x50.jpg)
Moonglade
25-01-2023 om 19:13
Heel erg bedankt voor jullie eerlijke reacties! Excuses dat het te lang was, maar ik vind het tof dat jullie het alsnog hebben gelezen en gereageerd.
Het redderssyndroom... Dat klopt wel denk ik.. Bedankt voor het benoemen, na mijn stage wil ik me hier zeker in gaan verdiepen!
Daarbij wil ik geen grensoverschrijdend gedrag vertonen en gezien de gezamenlijke, zeer duidelijke mening daarover heb ik besloten niet naar haar werk te gaan. Vanwege het opkroppen van mijn emoties vind ik het lastiger om te pijlen hoe het voor de ander over kan komen, ik ben blij met jullie reacties!
Verder gaf ze aan niet af te willen spreken, wat in mijn ogen wat anders is dan volledig uit contact gaan. Het niet afspreken heb ik altijd gerespecteerd en ik ben op onze vaste dagen niet langsgegaan.Â
Ik schrik ervan dat het zo herkenbaar is. Wellicht is dat ook veelzeggend. Ik ben blij dat je zoon weer beter in z'n vel zit, SuzyQfive!
Zelf uit contact gaan, enerzijds heb ik het gevoel dat ik haar gedrag dan spiegel (maarja, wat zijn de opties). Anderzijds zou ik dan zelf liever de doodsteek willen geven ipv het zo rustig dood te laten bloeden en elkaar niet meer te spreken. Ik wil hoe dan ook nog wel mijn spullen ophalen bij haar
![Mischa83](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/61e5597b91a860138797dbd1f449a03f-50x50.jpg)
Mischa83
25-01-2023 om 19:19
Het is van haar uit ook niet netjes vind ik hoor, om jou zo te laten bungelen. Gewoon even duidelijk zijn, negeren is naar.
![MRI](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/7148c92b2754e3c3ef1fec70e660ff15-50x50.jpg)
MRI
25-01-2023 om 19:36
Moonglade schreef op 25-01-2023 om 19:13:
Heel erg bedankt voor jullie eerlijke reacties! Excuses dat het te lang was, maar ik vind het tof dat jullie het alsnog hebben gelezen en gereageerd.
Het redderssyndroom... Dat klopt wel denk ik.. Bedankt voor het benoemen, na mijn stage wil ik me hier zeker in gaan verdiepen!
Daarbij wil ik geen grensoverschrijdend gedrag vertonen en gezien de gezamenlijke, zeer duidelijke mening daarover heb ik besloten niet naar haar werk te gaan. Vanwege het opkroppen van mijn emoties vind ik het lastiger om te pijlen hoe het voor de ander over kan komen, ik ben blij met jullie reacties!
Verder gaf ze aan niet af te willen spreken, wat in mijn ogen wat anders is dan volledig uit contact gaan. Het niet afspreken heb ik altijd gerespecteerd en ik ben op onze vaste dagen niet langsgegaan.
Ik schrik ervan dat het zo herkenbaar is. Wellicht is dat ook veelzeggend. Ik ben blij dat je zoon weer beter in z'n vel zit, SuzyQfive!
Zelf uit contact gaan, enerzijds heb ik het gevoel dat ik haar gedrag dan spiegel (maarja, wat zijn de opties). Anderzijds zou ik dan zelf liever de doodsteek willen geven ipv het zo rustig dood te laten bloeden en elkaar niet meer te spreken. Ik wil hoe dan ook nog wel mijn spullen ophalen bij haar
Ja zo'n antwoord verwachtte ik al. Het zou zo maar eens kunnen dat jullie trauma gebonden zijn en dat wat je voor liefde voor haar aanziet, een soort relatieverslaving is waarbij je maar niet los kan komen ook al weet je dat het niet goed voor je is.Â
kom ik weer met een filmpje voor als je er dieper in wil duiket :
https://www.youtube.com/watch?v=WjmtlJviKJcWat doet het ertoe als je haar gedrag spiegelt? Het gaat er om wat goed voor jou is. Dat je haar hoe dan ook wil spreken is begrijpelijk maar kan juist een teken van die relatieverslaving zijn. Echt ik denk dat je alleen maar ongelukkiger wordt als je doorgaat met haar. Zet je wilskracht in. Sterkte
![Moonglade](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/5b198949309f3b85bd654cf72c8f1869-50x50.jpg)
Moonglade
25-01-2023 om 19:45
Negeren geeft zo'n kleinerend en machteloos gevoel. Hoewel ik niet verwacht dat ze erop uit is om mij dat gevoel te geven, maar dat ze vooral in de knoop zit met zichzelf en totaal geen rekening houd hoe dat voor mij over kan komen. Maar ik kan zo alles gaan relativeren en goedpraten, het doet me zeer en ik denk dat het klopt dat het voor mij een spiegel is.
"waarbij je maar niet los kan komen ook al weet je dat het niet goed voor je is.", dit verwoord je héél treffend. Dankjewel voor de filmpjes! Ik heb ze opgeslagen en zou ze dit weekend in alle rust willen bekijken.Â
Ik zeg jullie eerlijk, waar ik bij mijn openingsbericht al in kannen en kruiken had om naar haar werk te gaan (niet wetende hoe creepy dat kon overkomen, omdat ik te vol emotie zat), merk ik dat ik steeds meer begin te neigen naar zelf ook uit het contact te stappen. Het gewoon voor - pak 'm beet - een maandje aan te kijken. Heb ik dan nog steeds niets gehoord, gooi ik er een berichtje uit dat ik mn spullen kom ophalen. Het is ook, nu voelt het zo zwaar en belastend, maar met de tijd zal dat minder worden natuurlijk
![Brabeau](https://static.ouders.nl/uploads/users/2021/7/8cf94091cd2c0146_9386ad-50x50.jpg)
Brabeau
25-01-2023 om 20:00
Geen advies hier, maar ik wil wel even zeggen dat ik het heel tof vind hoe je reageert. Ik heb hier al tig verhalen gelezen van mensen die advies willen maar vervolgens overal tegenaan schoppen, nergens voor open staan en alleen maar bevestiging van hun eigen mening willen.Â
![MRI](https://static.ouders.nl/uploads/identicons/7148c92b2754e3c3ef1fec70e660ff15-50x50.jpg)
MRI
25-01-2023 om 20:17
Moonglade schreef op 25-01-2023 om 19:45:
Negeren geeft zo'n kleinerend en machteloos gevoel. Hoewel ik niet verwacht dat ze erop uit is om mij dat gevoel te geven, maar dat ze vooral in de knoop zit met zichzelf en totaal geen rekening houd hoe dat voor mij over kan komen. Maar ik kan zo alles gaan relativeren en goedpraten, het doet me zeer en ik denk dat het klopt dat het voor mij een spiegel is.
"waarbij je maar niet los kan komen ook al weet je dat het niet goed voor je is.", dit verwoord je héél treffend. Dankjewel voor de filmpjes! Ik heb ze opgeslagen en zou ze dit weekend in alle rust willen bekijken.
Ik zeg jullie eerlijk, waar ik bij mijn openingsbericht al in kannen en kruiken had om naar haar werk te gaan (niet wetende hoe creepy dat kon overkomen, omdat ik te vol emotie zat), merk ik dat ik steeds meer begin te neigen naar zelf ook uit het contact te stappen. Het gewoon voor - pak 'm beet - een maandje aan te kijken. Heb ik dan nog steeds niets gehoord, gooi ik er een berichtje uit dat ik mn spullen kom ophalen. Het is ook, nu voelt het zo zwaar en belastend, maar met de tijd zal dat minder worden natuurlijk
Ja en blijf intussen posten en om onze mening vragen. Die je niet hoeft op te volgen natuurlijk maar gewoon om ook een andere kijk op de zaak te krijgen.Â
![ToetieToover](https://static.ouders.nl/uploads/users/2023/3/ea0f71258e58e0a6_1a0fb7-50x50.jpg)
ToetieToover
25-01-2023 om 20:19
Aan een dood paard niet trekken. De communicatie was altijd goed, schrijf je; ze was eerlijk over haar issues en nu heeft ze door dat ze je kan manipuleren door helemaal niet te communiceren. Doodzwijgen is de allergergste relatiezonde wat mij betreft. Degene die mij dát aandoet, is mij kwijt. Blijf er niet achteraan rennen. Dat is oud gedrag, geleerd in je jeugd. Voel welke sterke emoties het negeren bij je oproept en besluit dan dat een relatie bedoeld is om je een goed gevoel te geven. En dan niet af en toe, maar altijd.Â
Reageer op dit bericht
Op dit topic is al langer dan 4 weken niet gereageerd, daarom is het reageerveld verborgen. Je kan ook een nieuw topic starten.